Naarmate de tijd verstrijkt

 Naarmate de tijd verstrijkt,

Je zult je grip op die steen loslaten,
Degene waarvan je altijd dacht dat hij thuis was.
En je zult je realiseren dat thuis geen plek is,
Het is een gemoedstoestand.
Laat het los.
Naarmate de tijd verstrijkt,
Je zult leren om jezelf duidelijker te zien,
Het meisje dat altijd te veel van één ding was,
En te weinig van een ander, was eigenlijk
Alles wat ze moest zijn.
Laat haar eruit.
Naarmate de tijd verstrijkt,
Je laat de simpele dingen groot worden,
En je zult de grote dingen laten eenvoudig worden,
En die aanpassing zal zijn,
De dag dat je echt begint te leven,
Laat het zo zijn.
Naarmate de tijd verstrijkt,
Je zult vaak gedwongen worden afscheid te nemen,
En je zachte kleine hartje zal verbrijzelen maar,
Het zal nog steeds kloppen en dat zal je brengen,
naar het doel dat je nodig hebt.
Laat het kloppen.
Naarmate de tijd verstrijkt,
Je zult stoppen met rijkdom boven vrede te verkiezen,
Je zult stoppen met geld te kiezen na verloop van tijd,
En je zult zien dat de schatten die je nodig hebt,
Zijn in de glimlach en het gelach.
Laat ze binnen.
Naarmate de tijd verstrijkt,
De momenten die je je herinnert wanneer je leven voorbij flitst,
Zijn nooit de verschrikkelijke herinneringen mijn vriend, het is de vreugde,
De zomeravonden, de luie dagen met geliefden,
De nachtelijke babbels en de ochtendknuffels,
Laat ze gebeuren.
Laat ze allemaal gebeuren.

Donna Ashworth 

Kunstenaar Onbekend