Elizabeth van Valois

 Elizabeth van Valois, ook bekend als Elizabeth van Frankrijk of Elizabeth van Vrede, werd geboren in Fontainebleau, Frankrijk, op 2 april 1545. Ze was de dochter van koning Hendrik II van Frankrijk en Catherine de Medicis. Het behoorde toe aan het machtige Huis Valois en was bestemd voor een gearrangeerd huwelijk voor politieke doeleinden.

In 1559 trouwde Elizabeth, als onderdeel van het Verdrag van Cateau-Cambrésis, dat de oorlogen tussen Frankrijk en Spanje beëindigde, koning Filips II van Spanje, weduwe van Maria I van Engeland. Dit huwelijk maakte haar Koningin Consort van Spanje en verenigde haar tot een van Europa's machtigste monarchieën.

Isabel de Valois' heerschappij in Spanje was kort, maar het wordt herinnerd als een periode van vrede en geluk voor het hof. Ze was een mooie, intelligente en beschaafde vrouw, die snel de genegenheid van haar man en het Spaanse volk won. Zijn aankomst aan het Spaanse hof bracht een nieuwe lucht van vitaliteit en vreugde met zich mee.

Isabel en Felipe II kregen drie kinderen: baby's Isabel Clara Eugenia en Catalina Micaela en prins Don Diego, die in de kinderschoenen overleed. Isabel's geluk werd echter ingekort door een plotselinge ziekte. Hij overleed op 3 oktober 1568 in Aranjuez, Spanje, op 23-jarige leeftijd.

Ondanks haar korte bewind liet Isabel de Valois een belangrijke nalatenschap na in Spanje. Ze was een koningin die geliefd was bij haar volk en haar voortijdige dood was een harde klap voor het Spaanse hof. Zijn figuur symboliseert een korte periode van vrede en welvaart in een tijd die wordt gekenmerkt door oorlogen en politieke spanningen.

Isabel de Valois wordt herinnerd als een prachtige koningin, intelligent, aardig en toegewijd aan haar familie. Zijn verhaal herinnert ons aan het belang van diplomatieke betrekkingen en gearrangeerde huwelijken in Europa van de zestiende eeuw. Het herinnert ons ook aan de broosheid van het leven en het belang van het koesteren van elk moment met onze geliefden.