Leonor van Anjou

 In het hart van Napels, Italië, werd geboren in 1289 Leonor van Anjou, dochter van koning Karel II van Anjou en Maria van Hongarije. Haar afstamming maakte haar een prominente figuur in het middeleeuws Europa, weven allianties en markeerde de loop van de geschiedenis

Op 10-jarige leeftijd trouwde Leonor met Felipe de Toucy, een Franse edelman. De link werd echter drie jaar later door paus Bonifatius VIII nietig verklaard vanwege zijn naaste verwantschap. In 1302 werd Leonor verenigd in een tweede huwelijk met Federico III van Sicilië, koning van het gelijknamige eiland.

Federico III's bewind werd gekenmerkt door de strijd tegen de Kroon van Aragon om de controle over Sicilië. Leonor, verre van een passief figuur, werd een scherp adviseur en een bekwame diplomaat. Haar invloed op de rechtbank was opmerkelijk en zij was actief betrokken bij de besluitvorming.

Door haar huwelijk met Federico III baarde Leonor negen kinderen, waaronder de toekomstige koning Peter II van Sicilië. Naast haar politieke werken viel de koningin op als beschermheer van de kunsten en brieven en promoot cultuur aan het Siciliaanse hof.

Leonor de Anjou overleed in 1341 en liet een nalatenschap achter van politieke sluwheid, diplomatie en steun. Haar figuur is in de afgelopen jaren geherwaardeerd, waarbij ze haar herkent als een invloedrijke vrouw die wist hoe ze door een turbulente wereld moest navigeren en haar sporen achter moest laten in de geschiedenis

Het leven van Leonor de Anjou biedt ons een fascinerende blik op het middeleeuws Europa, waar vrouwen ondanks de tijdse beperkingen grote macht en invloed konden uitoefenen. Hun verhaal is een voorbeeld van slimheid, intelligentie en aanpassingsvermogen, waarden die vandaag de dag relevant blijven.