Galindo II Aznarez

 Galindo II Aznarez, geboren op een onzekere datum rond 893, erfde het graafschap Aragon van zijn vader, Aznar Galindez II, rond 922. Haar moeder, Onneca Garcés, was de dochter van koning Garcia Iniguez van Pamplona, die Galindo nauwe banden gaf met het machtige buurrijk.

Galindo II was twee keer getrouwd. Zijn eerste vrouw was Acibella, dochter van graaf Garcia Sanchez de Gascuña, met wie hij drie kinderen had: Toda, Redemptus en Mirón. Na de dood van Acibella trouwde Galindo met Sancha Garces, dochter van koning Garcia Jimenez van Pamplona, met wie hij twee dochters kreeg: Andregoto en Velasquita.

De heerschappij van Galindo II werd gekenmerkt door de complexe verhoudingen tussen het graafschap Aragon en de naburige koninkrijken Pamplona en Castilië. Op zoek naar de onafhankelijkheid van Aragon, bond Galindo samen met koning Sancho Ordoñez de Leon tegen Ramiro II van Navarra.

In 905 speelde Galindo II een cruciale rol in de staatsgreep die koning Fort ún Sanchez van Pamplona ten val bracht en zijn neef Sancho I op de troon plaatste. Deze gebeurtenis verstevigde de alliantie tussen Aragon en Pamplona en markeerde een keerpunt in de geschiedenis van beide koninkrijken.

Tijdens zijn bewind breidde Galindo II het gebied van het graafschap Aragon uit naar het zuiden en veroverde landen voor moslims. Hij stichtte en versterkte ook verschillende steden, zoals Jaca en Bolea, die de basis leggen voor de toekomstige groei van het land.

Galindo II Aznarez overleed in het jaar 922, liet het graafschap Aragón na aan zijn dochter Andregoto, die trouwde met zijn neef, koning Garcia Sanchez I van Pamplona. De vereniging van Aragon en Pamplona onder dezelfde vorst legde de basis voor de vorming van het toekomstige Koninkrijk Aragon.