Diep van binnen mijn stil verdriet
Diep van binnen mijn stil verdriet
Niemand die m'n tranen zietIedere avond wens ik je zacht
Een hele goede nacht
Dan mis ik je mijn mooie meisje
Dat dit zou gebeuren
Had ik nooit verwacht
Als ik soms waar ik ben
Een kleinkind roepen naar oma
Dat steekt van binnen dat doet pijn
Zou zo graag die oma willen zijn
Dikwijls vraag ik me dan af
Hoe klinkt je stemmetje
Hoe klinkt je lach
Toch blijf ik hopen
Dat ik dat ooit nog horen mag
Ik mis je nog iedere dag
Het had zo anders kunnen zijn
Ik mis je lieve knuffels
Je armpjes om me heen
Waar heb ik dit aan verdiend
Waarom zijn ze zo gemeen
Dan komen weer de tranen
Van intens verdriet
Een enorme leegte
Die het in m'n hart achter liet
Het doet vreselijk veel pijn
Niet meer je oma te mogen zijn
Soms ben ik bang
Dan denk ik heel vaak
Zou je me nog wel herkennen als je ooit voor me staat
Toch kijk ik uit naar die dag als deze ooit komen mag
Tot dan van binnen mijn stil verdriet
En niemand die m'n tranen ziet........
Geschreven door: Karin Spanjersberg Jansen
Reacties
Een reactie posten