Dystopia (2018 ) Review


 
Onze wereld is stervende; een paar wetenschappers die proberen de eerste teleporter ter wereld te creëren, slagen erin iets nog krachtigers te creëren: tijdmachines. Maar hun daden hebben onbedoelde gevolgen, waarbij het vlindereffect zich manifesteert.
______________

Review :
Ik vind het basisidee van tijdreizen en het veranderen van het verleden en de effecten daarvan op de tijdlijn wel interessant, maar dat is dan ook alles. Het acteerwerk, de regie en de volgorde van de scènes zijn ronduit verschrikkelijk.
Slecht acteerwerk, afschuwelijke dialogen, vreselijk camerawerk, gekunstelde situaties. Deze serie is een grote puinhoop. Van de zonnebanken die in tijdreiscapsules veranderen tot de karikaturale slechteriken, alles klopt er niet aan. En dan is er ook nog Michael Madsen, bekend van elke Tarantino-film, die hier volledig wordt verspild. Ik heb de eerste paar afleveringen niet eens uitgekeken, ook al wilde ik wel weten hoe het verder zou gaan. Maar toen een van de personages een multinationale biotechnologiefirma binnenliep in slecht passende, gestolen kleren, zich bij de receptie presenteerde als een durfkapitalist zonder visitekaartje en beweerde dat hij in het bedrijf wilde investeren als list om binnen te komen, en een vertegenwoordiger van het bedrijf hem vervolgens de hemel in prees, was ik er klaar mee.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster