Een man en een vrouw

 Een man en een vrouw waren meer dan 60 jaar getrouwd. Ze hadden alles gedeeld. Ze hadden over alles gepraat. Ze hadden geen geheimen voor elkaar behalve dat het kleine oude vrouwtje een schoenendoos boven in haar kast had liggen waarvan ze haar man had gewaarschuwd nooit te openen of naar haar te vragen.

Al die jaren had hij nooit aan de doos gedacht, maar op een dag werd het kleine oude vrouwtje erg ziek, en de dokter zei dat ze niet zou herstellen. In het proberen hun zaken op te lossen, haalde de kleine oude man de schoenendoos naar beneden en bracht hem naar het bed van zijn vrouw. Ze was het ermee eens dat het tijd was dat hij wist wat er in de doos zat. Toen hij het opende vond hij twee gehaakte poppen en een stapel geld van $95.000.

Hij vroeg haar naar de inhoud.

"Toen we zouden trouwen," zei ze, " vertelde mijn oma me dat het geheim van een gelukkig huwelijk was om nooit ruzie te maken. Ze vertelde me dat als ik ooit boos op je zou worden, ik gewoon stil moest zijn en een pop moest haken. "

De kleine oude man was zo ontroerd dat hij tranen terug moest vechten. Er zaten maar twee dierbare poppen in de doos. Ze was maar twee keer boos op hem geweest in al die jaren van leven en liefde. Hij barstte bijna van geluk.

"Schat," zei hij, "dat verklaart de poppen, maar hoe zit het met al dat geld? Waar komt het vandaan? "

"Oh," zei ze, "dat is het geld dat ik verdiende met de verkoop van de poppen. "