Veel pleasers herkennen zichzelf niet meteen
Veel pleasers herkennen zichzelf niet meteen.
Ze noemen het vaak:
“ik ben zorgzaam”
“ik denk gewoon aan anderen”
Maar onder dat gedrag zit vaak iets diepers.
Pleasen ontstaat niet zomaar.
Het ontstaat in een omgeving
waarin je als kind hebt geleerd
dat verbinding niet vanzelfsprekend was.
Misschien voelde je dat je rekening moest houden met anderen.
Dat je emoties niet altijd ruimte kregen.
Of dat spanning beter vermeden kon worden.
En zo leerde je iets heel subtiels:
Dat aanpassen veiligheid geeft.
Dat harmonie belangrijker is dan eerlijkheid.
Dat voelen wat de ander nodig heeft
veiliger is dan voelen wat jij nodig hebt.
En dat neem je mee.
Je geeft.
Je past je aan.
Je voelt anderen feilloos aan.
Maar ergens onderweg
raak je jezelf een beetje kwijt.
Je voelt het in kleine dingen:
– je zegt ja terwijl je nee voelt
– je voelt spanning of frustratie achteraf
– je weet soms niet meer wat jij zelf wil
Niet omdat er iets mis is met jou.
Maar omdat je systeem ooit geleerd heeft
dat dit de manier was om verbonden te blijven.
En toch zit er onder dat patroon een diep verlangen.
Het verlangen om jezelf niet meer te moeten aanpassen.
Om eerlijk te voelen wat voor jou klopt.
Om in verbinding te zijn… zonder jezelf te verliezen.
En dat is werkelijk mogelijk.
Niet door harder je best te doen,
maar door stap voor stap te leren
dat jij er ook mag zijn in de relatie.
Met jouw gevoelens.
Jouw grenzen.
Jouw waarheid.
Reacties
Een reactie posten