Scheld haar niet uit als ze het fout heeft

Scheld haar niet uit als ze het fout heeft.
Word niet ongeduldig als ze twintig keer hetzelfde herhaalt.
Negeer haar niet als ze namen, dagen of herinneringen door elkaar haalt.
Want ze is nog steeds je moeder.
Dezelfde die als kind duizend keer antwoord gaf op dezelfde vraag en er nooit genoeg van kreeg.
Dezelfde die je tranen wegveegde, zelfs als het maar grillen waren.
Dezelfde die je hoofd omhoog hield als je niet kon slapen van de koorts.
Vandaag vervaagt haar geheugen, haar lichaam is moe en haar stappen zijn trager. Maar weet je wat? Haar hart klopt nog steeds voor je, net als toen ze je als kind vasthield.
Ga naar haar toe. Laat haar voelen dat ze geen last is. Dat haar leven nog steeds waarde heeft. Dat haar lach, ook al ontsnapt die midden in de vergetelheid, nog steeds een melodie is.
En als ze haar fragiele handen om je heen slaat, hou dat moment dan vast... want op een dag zal die stoel leeg zijn en zou je er alles voor over hebben om haar haar verhaal nog één keer te horen vertellen.
Zorg voor haar. Luister naar haar. Omarm haar.
Want het leven vliegt voorbij en de liefde die je vandaag niet geeft... zal morgen als een steen op je wegen.