Bloemen Boodschap

 Er zijn momenten waarop woorden stil worden,

en het leven zelf begint te fluisteren.
Niet luid, niet dringend — maar zacht, als een melodie
die je herkent zonder te weten waar je ze eerder hoorde.
Het zijn die ogenblikken waarop je voelt
dat alles met elkaar verbonden is.
Dat elk pad, hoe kronkelig ook,
je precies brengt waar je wezen moet.
Er zit wijsheid in het loslaten,
en kracht in het vertrouwen dat het leven weet wat het doet.
Soms komt heling niet door te zoeken,
maar door te durven zijn — open, echt, menselijk.
Laat de dag zijn werk doen,
laat het licht door je heen bewegen,
en weet: elke ademhaling is een nieuw begin.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster