Bloemen Boodschap
Wanneer iemand die me dierbaar is aan mijn zijde staat, voel ik de zware tas op mijn schouders — gevuld met alles wat het leven brengt.
Vreugde en verdriet, hoop en wanhoop, verlangens en verwachtingen.
Soms trekken stormen over, soms heerst er duisternis. Dan weer klinkt er een lach, dan vloeit er een traan.
Soms zijn mijn zakken leeg, soms draag ik de volle last van dromen en verlangens.
Bij elke bocht van het pad wordt een nieuwe gedachte geboren, een nieuw inzicht, een nieuw stukje van de reis.
Maar wanneer een ware ziel naast mij wandelt, verdwijnen angst en ketenen.
Hij reikt me zijn hand, deelt mijn last,
en plots wordt elke moeilijkheid een stille zegen.
Laten we samen lopen, samen strijden —
door honger, dorst en momenten van verdriet.
Want een echte verbinding is er één
die pijn en glimlach deelt, zelfs in de kou van de storm.
Deze tas is zwaar, maar mijn rug buigt niet
wanneer jij met mij bent. Mijn stappen vertragen niet, want deze reis is niet van jou of van mij alleen — zij is van ons.
Wanneer jij bij me bent…
wat valt er dan nog te vrezen?
Reacties
Een reactie posten