Bloemen Boodschap

 Lief mens, wat ben je moe. Moe van het vechten. Moe van het moeten en van het vele denken.


Het leven is een constante flow die op en neer deinst. Het ene moment ben je volop in verbinding met jezelf en voert vertrouwen en geloof de boventoon maar je kunt zomaar naar beneden afglijden, en soms zelfs naar beneden storten, om jezelf weer terug te vinden in het diepe dal. Het is de kunst om zowel de pieken als de dalen op eenzelfde manier te ervaren. Hoe meer je in het midden blijft van deze twee, hoe constanter jouw energie blijft. Klim vol vertrouwen omhoog én klim net zo goed vol vertrouwen omlaag.

Op de pieken lopen zorgt voor een euforisch gevoel, je kunt de hele wereld aan, hoewel de klim ernaar toe pittig kan zijn. Maar wanneer de afdaling inzet, begint het gevecht. De weerstand speelt op en je doet er alles aan om maar bovenin te blijven. Het is vooral het verzet tegen het moment van de afdaling. Het leven zet deze afdaling in en jij gaat ermee in gevecht. Je zou namelijk het liefst zelf bepalen wanneer de afdaling wordt ingezet. Of de hele afdaling weg willen laten. Toch heb je beiden nodig.

Alles draait dus om het accepteren en je overgeven aan het leven. Wéét dat alles precies loopt zoals het hoort te lopen. Wanneer je dat leert omarmen en waarderen, is het leven geen gevecht meer. Verbind de pieken met de dalen. Stel ze beiden evenveel op prijs. De afdaling is nodig om daar uit te rusten en de juiste leermomenten mee te maken. Onderweg tijdens het opklimmen kun je deze lessen weer toepassen om zo bovenaan dat euforische gevoel te ervaren. Totdat het leven je weer laat afdalen zodat je weer nieuwe dingen kan bijleren.

Verbind de pieken met de dalen om op die manier zoveel mogelijk in het midden te kunnen verblijven. Accepteer beide kanten en geef ze dezelfde gunfactor.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster