Je weet dat je door zou moeten

 Je weet dat je door zou moeten. Je ziet het. Je voelt het. Maar ergens diep vanbinnen blijft er iets hopen. Hopen dat het anders wordt. Dat hij of zij verandert. Dat het toch nog goed komt.

Die hoop houdt je vast.

Niet omdat je zwak bent. Maar omdat je mens bent. Omdat je hebt liefgehad. Omdat je hebt geloofd in iets wat mooi voelde. En omdat loslaten betekent dat je erkent dat het nooit wordt wat je hoopte.

Dat doet pijn.

Maar hoop zonder verandering is geen hoop. Het is uitstel. Het houdt je klein. Het houdt je vast in een dynamiek die jou kapot maakt.

Doorgaan betekent niet dat je opgeeft. Het betekent dat je jezelf teruggeeft.

Herken jij deze innerlijke strijd?