The Law According to Lidia Poët (TV Series 2023–2026) Review

In het Turijn laat in de negentiende eeuw gaat de jonge Lidia Poët de strijd aan met alles en iedereen teneinde te verkrijgen wat rechtmatig aan haar toebehoort: het officieel toegelaten worden tot het register voor advocaten. Dit beroep was toentertijd immers in de praktijk louter voorbehouden aan mannen. Desalniettemin kon niets en niemand Lidia in de weg staan in de strijd die ze leverde voor zichzelf, maar uiteindelijk voerde voor alle vrouwen. Zo werd ze de eerste vrouwelijke Italiaanse advocaat.

 Seizoen 3 : Lidia's advocaat-positie staat centraal in een "proces van de eeuw", terwijl haar vriendin Grazia wordt beschuldigd van moord. Ook de relatie met Fourneau en Jacopo speelt een belangrijke rol.

Dit seizoen heeft 6 afleveringen.

___________________________

Review :

Ik vind dit geweldig en kan me er zelfs vandaag de dag nog in herkennen, in de verdraaide praktijken op de werkvloer. En in het feit dat we nog steeds door mannen worden disrespecteerd. Alle acteurs en actrices zijn fantastisch en ik hoop dat de actrice alleen al veel prijzen wint, ze was fenomenaal. De kostuums zijn prachtig. Ik was erg ontroerd door deze serie en de waarheid erachter is dat generaties vrouwen een lange weg hebben afgelegd. 
Dit is geen autobiografie, maar een puur fictief verhaal over een zeer bijzondere vrouw, zoals de disclaimer aan het begin al aangeeft. Zodra we dat accepteren, staat ons een heerlijke en vermakelijke rit te wachten.
De schrijvers nemen veel vrijheid in de verhalen en het personage van Lidia, geïnspireerd door de lotgevallen van de eerste vrouwelijke advocaat in Italië. Ik las dat de erfgenamen protesteerden tegen de seksualisering van Lidia, maar ach, het zorgt er wel voor dat we blijven kijken – en meer leren over de grootsheid van de echte Lidia.
Matilda de Angelis is perfect gecast als 'Lidia' zoals ze in de serie wordt neergezet. Glamoureus, uniek, onconventioneel, sexy, slim, wilskrachtig en absoluut magnetisch. Ze maakt Lidia volkomen geloofwaardig en draagt ​​de hele serie.
In het begin is het een beetje verwarrend waar deze serie over gaat: is het een sexy kostuumdrama, een whodunit, een rechtbankdrama? Uiteindelijk is het een mix van alles, maar het draait vooral om Lidia die tegen het systeem vecht en tegelijkertijd de mensen van wie ze houdt beschermt. Het wordt duidelijk en prachtig opgelost in seizoen 3, waarvan ik heb gehoord dat het het laatste seizoen van de serie is, en dat lijkt er ook wel op. De seriefinale is bevredigend en elegant geschreven.
Wat ik zo goed vind aan deze serie is dat het, als een uitgesproken feministisch verhaal, niet mannenhaat uitstraalt of Lidia's strijd overdrijft. Lidia houdt van mannen, maar komt altijd voor zichzelf op als gelijken, en ze is omringd door charmante mannen die op verschillende manieren van haar houden: Enrico, de vaak onderdrukte maar meegaande broer, Jacopo - haar zielsverwant die haar verlangen naar avontuur en nieuwsgierigheid deelt, en Fournau, de verliefde officier van justitie die (voor een korte tijd) haar vrouwelijke, romantische kant naar boven weet te halen.
De subplots rond de relaties worden goed uitgewerkt, nooit te sentimenteel, en uiteindelijk is de meest interessante dynamiek voor mij die tussen Lidia en haar broer, Enrico - het belangrijkste mannelijke personage dat, hoewel aanvankelijk terughoudend, haar consequent steunt, niet alleen als advocaat, maar ook als familielid. Het gekibbel en de rivaliteit tussen de broers en zussen zijn grappig en heel herkenbaar; je voelt zoveel liefde.
De dynamiek binnen de uitgebreide familie Poet is constant fascinerend, vooral die tussen Lidia en haar broer Enrico. Ik weet hun leeftijden niet, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Vooral omdat hun familiedynamiek zich uitstrekt tot hun zakelijke leven.
Enrico Poet's vrouw Marianna Barberis en hun dochter Teresa lijken de Poet/Barberis-familie te vormen.
De journalist Jacopo Barberis vormt de perfecte tegenspeler voor Lidia Poet, en samen vormen ze een geweldig duo, perfect op elkaar ingespeeld in hun dialogen en gesprekken.
Lidia en Jacopo vormen ook een uitstekend detectiveduo, ze werken perfect samen als een team.
Wat me echter echt opviel en de serie zo bijzonder maakte, was de manier waarop de rechten van vrouwen in de 19e eeuw werden behandeld. Ik vond het geweldig hoe Lidia openlijk sprak over de moeilijkheden waarmee vrouwen te maken hadden en hoe gepassioneerd ze streed tegen maatschappelijke normen die hun vrijheden beperkten. Haar vastberadenheid om de juridische en sociale systemen van haar tijd aan te vechten, gaf de serie meer diepgang en relevantie en herinnerde de kijkers aan de langdurige strijd voor gendergelijkheid. Dit aspect van haar personage voelde authentiek en inspirerend aan, waardoor ze herkenbaarder en impactvoller werd. Hoewel sommige aspecten van haar misdaadoplossing wat overdreven aanvoelden, was haar pleidooi voor vrouwenrechten een hoogtepunt dat een blijvende indruk achterliet.
De Engelse nasynchronisatie is subliem.
Al met al vind ik het jammer dat het nu lijkt te zijn afgelopen, maar het verhaal is mooi afgerond en ik raad alle drie de seizoenen van harte aan.