Adam Resurrected (2008) Review

 De film, die deels verteld wordt door middel van flashbacks, volgt het verhaal van Adam Stein, een charismatische patiënt in een fictieve psychiatrische inrichting voor Holocaustoverlevenden in Israël in 1961. Adam was een komiek in Berlijn vóór de Tweede Wereldoorlog , waarin hij naar een concentratiekamp werd gestuurd . Adam overleefde de oorlog alleen omdat een SS- officier zich zijn act van voor de oorlog herinnerde. Deze officier nam Adam als zijn "huisdier" en dwong hem zich als een hond te gedragen (zoals hij deed tijdens een van zijn sketches). Zijn vernedering was zijn ticket naar overleving, want hij werd zelfs gedwongen viool te spelen terwijl zijn vrouw en dochter naar de gaskamers werden geleid . Uiterlijk charmant en geestig, wordt Adam gekweld door schuldgevoel en de waan dat hij een hond is. Tijdens zijn verblijf in de instelling begint hij een romantische relatie met een verpleegster, neemt hij een soort mentorrol op zich voor een jongere patiënt die een soortgelijke waanvoorstelling heeft dat hij een hond is, en ondergaat hij een diepgaande openbaring van paranormale vermogens tijdens een religieuze extase, waarbij hij zichzelf ziet als een potentiële messias voor de andere patiënten.

Bron:WikiPedia
____________________

Review:

Het biedt een interessante kijk op hoe mensen ernstige trauma's overwinnen.
Mijn bezwaren tegen deze film:

• Het gebruikt de Holocaust als basis voor een fictief verhaal over een circusartiest.

-De circusartiest kan blijkbaar gedachten lezen door over de kleren te wrijven van de persoon van wie hij de gedachten wil weten!
-Deze film had geweldig kunnen zijn als hij zich had geconcentreerd op de zeer reële strijd van de overlevenden zonder de onzinnige bijzaak.
-Het is zo vergezocht dat het volledig afbreuk doet aan wat er werkelijk is gebeurd.

In Berlijn is de Joodse Adam Stein (Jeff Goldblum) een succesvol kunstenaar die samen met zijn vrouw en twee dochters in een cabaret werkt. Tijdens de Tweede Wereldoorlog worden Adam en zijn gezin naar een concentratiekamp gestuurd. De wrede commandant Klein (Willem Dafoe), een bewonderaar van hem, wijst Adam aan als zijn "hond" om hem te vermaken. Adam moet als een hond leven met een andere hond, Rex, terwijl hij Klein probeert te overtuigen zijn vrouw en dochtertje te redden, die naar de gaskamers worden gestuurd. Na de oorlog wordt Adam opgenomen in een psychiatrische instelling in Israël voor Holocaustoverlevenden, waar hij onder de hoede komt van psychiater dr. Nathan Gross (Derek Jacobi) en uitgroeit tot een leider onder de patiënten. Hij heeft ook een minnares, de verpleegster Gina Grey (Ayelet Zurer), die van perverse seks houdt. Op een dag ruikt Adam een ​​hond in de instelling, wat verboden is, en vindt hij een jongen die in een kelder is opgegroeid, vastgeketend en zich als een hond gedraagt. Adam herinnert zich zijn tijd als hond in het concentratiekamp en raakt bevriend met de hondachtige jongen. Hun gezamenlijke reis begint.
"Adam Resurrected" is een bizarre film over een man en een jongen die in honden zijn veranderd. Het vreemde plot wordt ondersteund door een fantastische acteerprestatie van Jeff Goldblum, die op zijn minst een Oscarnominatie verdiende. De meeste personages zijn bizar en deze film is op de een of andere manier fascinerend en lijkt geschreven door een gestoorde scenarioschrijver. 
Jeff Goldblum op handen en voeten zien rondlopen en hondenbotten eten en dat proberen te interpreteren als 'kunst' is ronduit belachelijk. Hem het leven van een jonge jongen/hond zien veranderen was nog belachelijker. En natuurlijk probeert de film een ​​"One Flew Over the Cuckoo's Nest" na te bootsen, want alle gestoorde patiënten lijken Goldblum te verafgoden. De patiënten spelen ongelooflijk overdreven en de seksscènes met Goldblum en de verpleegster (ik zal zijn zin nooit vergeten toen ze voor hem op handen en voeten ging en blafte: "Minder als een schnauzer, meer als een wolf!") zijn ronduit afschuwelijk.
Deze film is pretentieus en probeert diepzinnig te zijn, maar is in feite een complete grap. Het is ongelooflijk respectloos tegenover Holocaustoverlevenden om een ​​man die gedwongen wordt te blaffen als een hond voor een nazi-generaal af te beelden als een van de ontberingen die Joden moesten doorstaan.