Canisiusziekenhuis

In 1850 werd het katholieke Canisiusziekenhuis gesticht op de hoek van de Pauwelstraat en de (nu verdwenen) Houtmarkt. In 1866 verhuisde het ziekenhuis naar een nieuw gebouw aan de Doddendaal. Hier werden de patiënten verzorgd door de Tilburgse Zusters van de Liefde. Na een aantal jaren werd dit ziekenhuis te klein en in 1884-1886 verrees erachter, aan de Houtstraat, een nieuw hoofdgebouw.
Veertig jaar lang bleef het ziekenhuis nog in de beknellende binnenstad, waar het woekeren was met de ruimte.
Eind 1922 werd aan de rand van de stad, in het buurtschap Sint Anna, begonnen met de bouw van een groot ziekenhuis, dat het oude aan de Houtstraat zou vervangen. Op 25 oktober 1923 werd de eerste steen gelegd en op 18 mei 1926 werd het nieuwe Sint-Canisiusziekenhuis geopend. Het was ontworpen door Eduard Cuypers, een jongere neef van de bekende P.J.H. Cuypers.
Het gebouw werd na de Tweede Wereldoorlog bijna voortdurend uitgebreid, tot in 1989. In 1977 was het ziekenhuis inmiddels met het protestantse Wilhelminaziekenhuis aan de Dr. Claas Noorduynstraat gefuseerd en sindsdien droeg het de naam Canisius-Wilhelminaziekenhuis (kortweg het CWZ).
Eind jaren '80 was ook dit gebouw verouderd en in 1990 werd begonnen met de bouw van een nieuw ziekenhuis, ditmaal in het Jonkerbosch - de vijfde locatie sinds haar oprichting. Op 16 april 1992 werd het nieuwe CWZ in gebruik genomen. Het 66 jaar oude gebouw aan de Sint Annastraat werd geheel gesloopt. Toch zijn niet alle sporen van het verdwenen ziekenhuis uitgewist. Enkele glas-in-loodramen werden gered en kwamen in het nieuwe CWZ terecht. Ook het klokkentorentje van de kapel bleef bewaard: een inwoner van Bergharen heeft het in zijn tuin geplaatst.
Op de plaats van het verdwenen ziekenhuis werd een nieuwe woonwijk gebouwd. De straten, vernoemd naar personen en organisaties die hulp aan zieken bieden of hebben geboden, zijn een verwijzing naar de vroegere bestemming van het gebied. Enkele oude bomen en een stukje van de oprijlaan aan de Sint Annastraat zijn nog zichtbare overblijfselen.