Ik: Hi God

 Ik: Hi God

God: Hi John
Ik: Ik kan niet meer.
God: Waarom?
Ik: Het leven wordt steeds harder.
God: Dan moet jij wat zachter worden.
Ik: Hè?
God: Kijk, het zit zo:
glas is hard
maar het kan in duizend stukjes vallen
als het breekt
een stuk rots is hard
maar hij kan heel gemakkelijk
met een drilboor splijten
goud is hard
maar een laaiend vuur
kan het doen smelten
wees toch niet zo hard
dat je zo gemakkelijk breekt
wees zacht zoals natte klei
in de handen
van de pottenbakker
wees zacht zoals
rivierwater
in de zomer
wees zacht zoals
een bries die zachtjes
door een rij dennen blaast
al deze dingen leven verder
wat er ook
gebeurt
ze houden het vol omdat
ze hun leven niet
met harde materialen hebben gebouwd
wees zacht voor andere mensen
breek hen niet met jouw woorden
laat hun woorden jou niet breken
wees zacht voor jezelf
je hart lijkt eerder op katoen
dan op ijzer
het is met een reden
dat jouw hart met
de zachtste materialen is omwikkeld
hoe zachter je wordt
hoe méér je begrijpt
hoe kostbaar alle leven is
wees liever katoen
dan beton
liefde is geen koud graniet
liefde is vormeloos
liefde is als het water
van de oceaan dat zachtjes
tussen je tenen sijpelt
in een wereld waar de hardheid
van diamanten de waarde bepaalt
word zelf niet zo
word zo zacht
dat niets je kan breken.

John Roedel 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster