Je kent pas echte pijn

 Je kent pas echte pijn als je je hart moet dwingen om niet langer van iemand te houden. Je kunt weten dat een relatie je niet meer goed doet en toch kan je hart blijven verlangen naar die persoon. Dat is het moment waarop je verstand en je gevoel tegenover elkaar komen te staan: je hoofd weet dat je moet loslaten, terwijl je hart nog steeds hoopt dat het anders wordt.

Loslaten betekent niet dat je liefde niet echt was. Soms betekent het simpelweg dat je hebt begrepen dat liefde alleen niet genoeg is wanneer respect, veiligheid en wederkerigheid ontbreken. Je kunt iemand missen en toch weten dat je niet terug moet gaan. Je kunt van iemand houden en tegelijkertijd besluiten om voor jezelf te kiezen.

Genezing gebeurt niet van de ene op de andere dag. Er zullen dagen zijn waarop je je sterk voelt en andere dagen waarop een herinnering alle pijn weer naar boven brengt. Maar iedere keer dat je voor je eigen rust kiest in plaats van voor wat je pijn doet, kom je een stukje verder. Zelfs wanneer het niet zo voelt, leert je hart langzaam om zonder die persoon verder te gaan.

Als je probeert iemand los te laten van wie je nog steeds houdt, onthoud dan dit: je hoeft niet op één dag te stoppen met van die persoon te houden. Je hoeft alleen genoeg van jezelf te gaan houden om jezelf niet langer te verliezen voor iemand die jou niet dezelfde liefde teruggeeft.