Toen er zoveel niet werd gezien en erkend
Toen er zoveel niet werd gezien en erkend…
Toen er zoveel woorden onuitgesproken bleven…
Toen er zoveel woorden niet werden gehoord…en eveneens de stilte niet ertussen….
Toen het leven stil bleef staan…
Toen de dag van toen….steeds maar nu bleef…
“TRAUMA IS…
… de woorden die je wilt of wilde schreeuwen maar niet kon
… de woede, terreur of het verdriet dat je hebt te voelen maar niet kan totdat je het kunt
… alle dingen die je doet om jezelf te vermijden en jezelf af te leiden van het onder ogen zien van wat je weet dat je onder ogen hebt te zien
… de energie die gevangen zit in je lichaam en die gewoon wil bewegen en gezien wil worden en volledig gevoeld wil worden
… de liedjes en dansen en poëzie en protesten, de sensualiteit en kracht en passie en speelsheid die ernaar verlangt om uit je te stromen
… wanneer het verleden voelt als het heden en het heden voelt als het verleden en je die cyclus niet lijkt te kunnen doorbreken
… de kracht die probeert je klein en veilig te houden wanneer je echt verlangt naar avontuur, risico, leven, meer leven
… de leugens en halve waarheden die ze je over jezelf hebben gevoed waar je nog niet van los bent gekomen maar dat je wel zal lukken
… het Verschrikkelijke Ding van binnen dat aan je zal vreten totdat je het met moed onder ogen ziet
… het Wonderbaarlijke Ding van binnen dat je zal redden, bevrijden, voeden en bevrijden en je verlevendigen als je het eindelijk met moed onder ogen ziet
…jouw pad naar het Onbekende, naar het Mysterie van jezelf, naar het Nieuwe en het Tot nu toe Onuitgesprokene
…niet wat er met je is gebeurd, maar hoe je hebt verwerkt wat er met je is gebeurd of hoe je niet kon verwerken wat er met je is gebeurd toen het voor het eerst gebeurde
…heelbaar, herprogrammeerbaar, kneedbaar, herprogrammeerbaar, de enge delen van jou die gewoon verlangen naar liefde, begrip, bevestiging, gevoel en vrije expressie
…het gekwetste en boze kind in jou dat een stem nodig heeft en verdient en niet langer tot zwijgen kan en zal worden gebracht
…geen doodvonnis, maar zeker een berg om te beklimmen, hoewel je je eigen kracht nog niet kent, maar wat zeker wel zal gebeuren
…in staat zijn om het stap voor stap onder ogen te zien
...dat er niets 'mis' met je is
…een wond die we allemaal dragen, of we het nu weten of niet
…niet spiritueel te omzeilen met slimme concepten, overtuigingen, taal, snelle oplossingen, positief denken
…niet iets om je ooit voor te schamen
…je eigen hart dat je naar huis roept.”
- Jeff Foster.
Reacties
Een reactie posten