Wie herkent deze gevoelens?

 Wie herkent deze gevoelens?

De laatste tijd voelt mijn hart zwaar.
Een dier verliezen is niet zomaar afscheid nemen van een dier —
het is een metgezel verliezen....
Een dier die je ritme kende en deelde , je stilte, je vreugde.
Ik rouw diep,
en ik zie zovelen die door dezelfde stilte lopen.
Als jij één van hen bent....
ik zie je.
Ik voel je.
Er bestaat geen “juiste manier” om te rouwen
om een ziel die van je hield zonder voorwaarden.
Sommige dagen glimlach ik om de herinneringen,
maar de meeste dagen huil ik,
omdat de stilte te luid klinkt.
Toch geloof ik dat liefde sporen nalaat.
In de haartjes die nog aan de bank kleven.
In de pootafdrukken op ons hart.
In de manier waarop we ’s ochtends nog steeds even reiken,
alsof ze er nog zijn.
Je bent niet alleen in dit gemis.
En ik ook niet.
(((Zachte omhelzing)))