Voordat jij in slaap valt
Voordat jij in slaap valt, kom ik vaak even bij je.
Niet omdat ik je niet kan loslaten.
Maar omdat ik nog steeds van je hou. Omdat ik nog steeds betrokken ben bij jouw leven.
Mijn lichaam stierf.
Mijn bewustzijn niet.
Ik leef verder als ziel. Bewust. Liefhebbend. Verbonden.
Vanuit die werkelijkheid probeer ik je soms te troosten.
Met een gevoel van rust. Met een zachte aanraking van mijn energie. Met een liefdevolle herinnering aan wat nog altijd bestaat tussen ons.
Want hoewel je mij niet meer kunt zien, ben ik niet verdwenen.
Ik ben alleen teruggekeerd naar huis.
Wanneer bouw wereld stil wordt, kom ik vaak nog even heel dichtbij.
Dan fluistert mijn ziel je toe:
"Slaap zacht. Je bent niet alleen."
En geef ik je een welterustenkus van ziel tot ziel.
Ik hou van jou!
Voel jij ze ook voor je gaat slapen? Die aanwezigheid, die warmte? Laat het me zeker weten in de comments.
Reacties
Een reactie posten