Vergeven

 Vergeven

je hebt
in mijn ziel
diep gekrast
ik kniel zacht
ogen gesloten
de tijd heeft
ze gebalsemd
gedachten bevrijd
zacht geschonken
ja, veel geleerd
blijven geven
het leven is te kort
krassen verbleken
op littekens
bloeien bloemen
ik koester ze
liefde doet groeien

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster