Angst voor geluk en groei

 Angst voor geluk en groei.

In een maatschappij die ons stimuleert om klein (lees: normaal) te blijven en ons aan te passen aan de norm, is het opvallend makkelijk om de tekortkomingen, pijn en zelfs destructieve patronen van anderen te accepteren. Dit is een van de redenen waarom toxische relaties tegenwoordig zo vaak voorkomen. We zijn gewend geraakt aan het normaliseren van pijn en beperkingen, zowel bij onszelf als bij anderen. Wat we echter veel moeilijker vinden, is om te houden van iemands groei. Zodra iemand uit onze omgeving besluit om groots te denken, buiten zijn of haar comfortzone te treden en een betere versie van zichzelf te worden, kan dat iets in ons triggeren. Het dwingt ons ook om in de spiegel te kijken en ons af te vragen waarom wij die stappen (nog) niet zetten. Dit gebeurt vaak onbewust. Het diepste deel van ons brein, dat geprogrammeerd is om te overleven, ziet verandering als een bedreiging. Evolutionair gezien staat het onbekende gelijk aan gevaar, en dus trekken we ons terug.

Eigenlijk zijn we bang voor wat er gebeurt als we écht gelukkig worden, als we alles omarmen wat we kunnen zijn. Want wat als niemand meer van ons houdt als we op ons best zijn? Er word toch immers altijd gezegd "It's lonely at the top". Wat als onze groei betekent dat we bepaalde mensen achter ons moeten laten? Wat als onze successen anderen confronteren met hun eigen angsten en onzekerheden? Het klinkt paradoxaal (of gewoon gek), maar veel mensen zijn banger om écht gelukkig te zijn dan voor pijn, verlies of falen. Dit komt doordat pijn en strijd vertrouwd voelen, we zien het overal om ons heen.. velen van ons zijn er in opgegroeid. We weten hoe we ermee om moeten gaan, omdat we het al zo vaak hebben ervaren. Geluk daarentegen is onbekend terrein.

Daarnaast worden we vanaf jongs af aan, zonder dat we het door hebben, geconditioneerd met beperkende overtuigingen zoals:

• “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.”

• “Hoogmoed komt voor de val.”

• “Geld maakt niet gelukkig.”

• “Wie denk jij wel niet dat je bent?”

Deze overtuigingen zitten diep in ons systeem en creëren een innerlijke saboteur die ons klein houdt. Zelfs als we succes of geluk ervaren, kan deze saboteur ervoor zorgen dat we onbewust alles weer saboteren. Dit kan zich uiten in zelftwijfel, uitstelgedrag, het aantrekken van de verkeerde mensen of het creëren van onnodige drama in ons leven.

Diep van binnen weten we dat we gemaakt zijn voor meer. We zijn gemaakt voor overvloed, voor vreugde, voor een groots en vrij leven. En dat begint bij de moed om deze angst onder ogen te zien en te kiezen voor groei – ongeacht wie daar iets van vindt. En de moed om dat wat je kent te verliezen, ook mensen waarvan je houd. En het belangrijkste: boven alles erop te vertrouwen dat er nog steeds mensen van jou zullen houden.