Zelfliefde

 Zelfliefde is misschien wel de moeilijkste, maar ook de meest helende reis die je kunt maken.

Het is durven jezelf aan te raken met zachtheid, daar waar je ooit pijn hebt gevoeld.
Het is een fluistering tegen jezelf: “Ik mag er zijn, precies zoals ik ben.”

We zijn vaak zo gewend om streng te zijn voor onszelf.
Om alles te geven aan anderen en onszelf pas als laatste een beetje aandacht te gunnen.
Maar jouw hart verdient net zo veel liefde als dat je aan de wereld schenkt.
Meer nog: het hunkert ernaar om eindelijk jouw eerste bron van warmte te zijn.

Zelfliefde betekent dat je jouw tranen niet veroordeelt,
maar ze ziet als bewijs van je gevoeligheid en je diepe menselijkheid.
Dat je je fouten niet gebruikt om jezelf neer te halen,
maar als uitnodiging om jezelf met mildheid te omarmen.

Wanneer jij jezelf liefhebt, word je jouw eigen veilige thuis.
Je hoeft niet meer te rennen naar erkenning,
niet meer te vechten voor goedkeuring.
Want de liefde die jij jezelf geeft, kan niemand je meer afnemen.

En weet je? Je hoeft het niet allemaal tegelijk te kunnen.
Zelfliefde groeit in kleine gebaren:
een hand op je hart, een diepe ademhaling, een zachte gedachte.
Elke keer dat je voor jezelf kiest, groeit de liefde in jou.

Je bent het waard.
Altijd al geweest.
En vandaag mag je daar zachtjes aan herinnerd worden.