Soms zeggen mensen

 Soms zeggen mensen heel luchtig: “Volg gewoon je gevoel.”

Maar voor veel van ons voelt dat helemaal niet gewoon.
Het voelt spannend. Onveilig zelfs.
En daar is een reden voor.

Er zit vaak een heel verhaal achter.

Misschien heb je ooit je gevoel gevolgd…
en werd je teleurgesteld.
Misschien werd je niet geloofd.
Misschien werd je uitgelachen, afgewezen, genegeerd.
Misschien leerde je al vroeg dat anderen het beter wisten dan jij.
Dat jouw innerlijke stem “te veel”, “te gevoelig” of “niet logisch” was.
En dus ging je je gevoel inruilen voor denken.
Voor aanpassen.
Voor overleven.

Je intuïtie is nooit weggegaan, maar het deel in jou dat haar wilde vertrouwen heeft geleerd om voorzichtig te worden.

Angst om te voelen komt niet omdat je zwak bent. Angst om te vertrouwen komt niet omdat je iets verkeerd doet.
Die angst is een overblijfsel van vroegere momenten
waarop jij jezelf moest beschermen.
Het is een beschermlaag die ooit nodig was.
Een laag die zei:
“Voel maar even niet. Het is te veel.”

En nu… nu je weer dichter bij jezelf komt,
gaat die laag soms trillen.
Want voelen betekent weer openen.
Weer jezelf horen.
Weer jezelf kiezen.

Het mooie is:
je hoeft niet in één keer te vertrouwen.
Je hoeft niet meteen helemaal open te gaan.
Je hoeft alleen maar één klein moment te kiezen
waarin je zegt:

“Oké… ik luister een beetje.”

En elke keer dat je dat doet,
al is het heel subtiel,
wordt die angst zachter.
Krijgt je gevoel weer meer ruimte.
En leert jouw intuïtie dat het veilig is
om opnieuw gehoord te worden.