Ben nu op een punt gekomen schreef iemand

Ben nu op een punt gekomen dat ik zeker weet dat ik beter af ben zonder bepaalde mensen...
Klink ik boos?
Ben ik niet.
HAD ik met een gebroken hart?
Onvoorstelbaar!
Heb ik kleinkinderen gemist die ik nooit ontmoet heb?
Misschien, ken ze niet.
Misschien zijn het aardige kinderen, misschien ook niet.
Voel me schuldig dat ze hun oma en opa nooit hebben leren kennen.
Misschien denken ze wel of is hun vertelt dat we dood zijn.
Het is al meer dan 10 jaar geleden.
Er zijn geen kleinkinderen die geboren zijn voor de vervreemding.
Heb geweldige herinneringen aan het leven voordat dit gebeurde maar kan ik nu genieten van al die herinneringen... zonder huilen?
Ja dat kan, ben klaar met huilen!!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster