Wanneer je je moeder verliest

 Wanneer je je moeder verliest, verlies je niet zomaar iemand.

Je verliest de grootste liefde die je ooit zult kennen.

Dat wat er niets voor terug vraagt.

Wat begreep je zonder dat je het moest uitleggen.

Het enige wat nodig was een blik om angst uit te wissen, een streling om zich veilig te voelen in de wereld.

Als je je moeder verliest, zegt niemand meer dat je je moet bedekken als het koud is.

Niemand belt je alleen maar om het geluid van je stem te horen.

Niemand kan op je wachten in je stilte, in je slechte dagen, met het geduld dat alleen zij had.

Elk feestje heeft een andere smaak.

Elke kerst heeft het een lichtje minder.

Elke verjaardag weegt iets meer.

Elke overwinning gaat gepaard met een leegte, waarom zou je die met haar willen delen,

maar zijn stoel blijft daar, leeg... en stil.

Er zullen zeker andere aanwezigheid om je heen zijn.

Er zal nog steeds liefde, genegenheid, nabijheid zijn.

Maar niets zal ooit weer zo puur, zo totaal, zo oneindig zijn

als een moederliefde.

En die dag voel je het op je huid,

dat de wereld kouder is geworden.

Dat iets in je gekrompen is.

Sindsdien ben jij ook een beetje kleiner geworden...

Omdat een deel van jou met haar vertrok.