Je lacht

 Je lacht. Je zegt dat je moe bent. Maar eigenlijk… doet het pijn.

Soms zeggen we niet dat we gekwetst zijn. In plaats daarvan:
• We maken grappen om het te verbergen.
• We trekken ons terug en noemen het “even opladen”.
• We glimlachen en zeggen dat alles goed gaat — want we willen geen last zijn.
• We zijn overdreven vriendelijk om conflicten te vermijden.
• We piekeren over elke opmerking.
• We scrollen eindeloos of duiken in werk om maar niet te voelen.
• En soms… huilen we stil, zonder dat iemand het ziet.

Als jij je hierin herkent: je bent niet alleen.
Soms is sterk zijn ook durven zeggen: “Ik heb het moeilijk.”

 Hoe ga jij om met pijn die je niet uitspreekt?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster