Vandaag weer gehuild

 Vandaag weer gehuild

Ja ik heb gehuild
Omdat er momenten zijn dat het hart niet kan spreken...
En dan laat je het in tranen gaan.
Ik huilde om alles waarvan ik wou dat het anders was.
Voor de dingen die ik niet kon veranderen, zelfs al wilde ik het met mezelf allemaal.
Voor verwachtingen die niets hebben gebracht.
Voor de woorden die nooit kwamen...
en voor diegenen die teveel pijn hebben gedaan.
Ik huilde omdat ik los moest laten.
Want soms kan alleen huilen loslaten wat het hart niet zegt.
En toen de tranen niet meer vielen,
Ik heb mijn gezicht gewassen.
Met liefheid.
Met dezelfde tederheid wil ik dat de wereld mij behandelt.
Ik keek in de spiegel.
Opgezwollen ogen, fragiele ziel.
En daar, in stilte, sprak ik tegen mezelf.
Ik zei tegen mezelf dat het goed komt.
Deze keer red ik het ook.
Want ook al doet het pijn,
zelfs al is elke ademhaling zwaar,
hoewel twijfels mijn borst vasthouden...
Ik zal de kracht vinden om op te staan.
Zoals gewoonlijk.
Want zelfs als ik val,
EƩn ding vergeet ik nooit:
Ik kan opnieuw beginnen.
Zelfs in stukjes.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster