Mam, pap

 Mam, pap,

het is tijd voor mij om te gaan.
Ik weet dat jij er nog niet klaar voor bent,
maar ik wel.
Alsjeblieft, wees niet verdrietig.
Dit is niet het einde.
Het is alleen een “tot later”.
Ik ga nu naar een rustige plek,
een plek waar ik kan uitrusten,
waar geen pijn meer is.
Maar dit wil ik dat je weet:
ik zal op je wachten.
Het maakt me niet uit hoe lang het duurt.
Een jaar, tien jaar, een heel leven—
ik wacht.
Want we zullen elkaar weer zien.
Dat beloof ik.
Dus leef je leven, mam.
Wees gelukkig.
Lach weer.
Dat is alles wat ik wil.
En als jouw tijd komt,
sta ik daar,
rennend om je te ontmoeten.
Dit is geen afscheid voor altijd.
Het is alleen afscheid voor nu.
Ik wacht op je.
Hoe lang het ook duurt.
Ik hou van je, mam, pap
Voor altijd. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster