Stil ben ik, en

 Stil ben ik, en....

ik luister, luister naar het zachte gefluister
van de traag wegstervende mooie dag
op de achtergrond nog de talloze houtduiven
die nog zacht nafuiven onzichtbaar ergens hoog

tussen de zongekleurde groene dennentakken
van deze zomerdag waar soms de schaduw
zijn grimas krijtte op de bruine stammen zacht
waar de spotvogel nog lacht om zijn eigen lach

de bosrand kent vele verhalen van het dierenrijk
daar waar ik zo graag naar uitwijk , kracht ontvang
grenzen zie wegsterven waar de avond gaat erven
dag en avond vloeien in tedere omhelzing ineen

zelfs de wind zwijgt even, hij ziet en bekijkt zijn rijk
alleen een enkele zucht doet de twijgen licht trillen
het is een blijk van harmonie in optima forma
de dag droomt haar dromen en de avond ontvangt

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster