Was ik maar zoals de ander

 “Was ik maar zoals de ander…”

Dat heb ik zó vaak gedacht.
Wat een diepe ontkenning van wie ik werkelijk ben.

Ik ben anders. Ik voel anders. Ik zie anders. Ik hoor anders.
En wat ben ik daar intens dankbaar voor.
Ik zou nooit, maar dan ook nooit, iemand anders willen zijn.

De allergrootste kracht?
Jezelf erkennen.
Met al je prachtige facetten, talenten en gaven.

Erken wie je werkelijk bent.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster