Regenboog Boodschap

 Voor elk moment dat zich aandient bestaat een resonantie. Wanneer we daarin stappen, beweegt het mee met ons zielsverlangen. We vervullen onze behoeftes via de subtiele aanwijzingen van ons hogere zelf.

Door onszelf voorrang te geven in het moment, creëren we ruimte voor wat werkelijk wil ontstaan, niet door vast te houden aan een vooraf bedacht plan.

Die neiging om te denken: “ja maar als ik het nu niet doe dan…” is herkenbaar. Toch leer ik mezelf steeds meer om mijn behoeftes te volgen vanuit innerlijk weten. Dat weten is direct en helder. Het dient zich aan als een gedachte, maar komt voort uit een diepere laag van bewustzijn.

Stel een dag waarop je tijd wilt maken om creatief bezig te zijn. Vaak stellen we dat uit door gedachten die ons richting het praktische trekken. Terwijl de behoefte aan creatie juist ontstaat via een ingeving, een subtiele impuls, een flits van binnenuit.

Juist door die innerlijke signalen serieus te nemen, wordt het eenvoudiger om keuzes van binnenuit te laten ontstaan. Het innerlijk kind speelt daarin een belangrijke rol, het neemt behoeftes waar en brengt ze naar ons bewustzijn.

Wanneer je jezelf vervolgens toestaat om in het moment te zijn, ontstaat er ruimte. Minder ruis van gedachten, planning en aannames maakt het makkelijker om te kiezen vanuit het hier en nu.

Zodra je een keuze maakt en daar gehoor aan geeft, ontvouwt het moment zich vanzelf. Door volledig toe te laten wat zich aandient, ontstaat er een veld waarin je jezelf kunt spiegelen. Er hoeft niets anders te zijn dan wat er is.

Die eenvoud is krachtig. Door het simpele leidend te laten zijn, wordt het steeds makkelijker om trouw te blijven aan wat van binnenuit ontstaat. Het voorkomt dat je overspoeld raakt door verzet of twijfel.

Wanneer je volledig opgaat in het moment, hoef je nergens achteraan. Het leven draagt je. Waar besluiteloosheid eerst als blokkade voelde, wordt het nu een opening, een ruimte waarin mogelijkheden ontstaan, juist doordat de sturing losgelaten wordt.

In de praktijk is dit vaak heel concreet. Je staat op van de bank en volgt de impuls naar de keuken. Je ruimt de keuken op omdat je behoefte hebt aan een schoon huis.

Juist in die eenvoud ligt de essentie.
Het gaat er niet om wat je doet, maar vanuit welke laag het ontstaat. Wanneer een keuze voortkomt uit hartsbesef, voelt het licht en vanzelfsprekend. Het brengt een vorm van vreugde mee.

Hoewel het soms lijkt alsof keuzes vanuit het hoofd komen, voel je het verschil wanneer je hart betrokken is. Er ontstaat een subtiele verschuiving, een lichtere energie die samengaat met blijdschap.

In het hier en nu zijn, in afstemming met jezelf, brengt rust en evenwicht. Het maakt dat je systeem ontspant en het moment volledig wordt benut.

En als het zwaar voelt? Als je jezelf niet in beweging krijgt? Dan spelen er vaak diepere lagen mee. Oude patronen kunnen maken dat je je terugtrekt uit de werkelijkheid.

Ook dat terugtrekken heeft een functie.
Er zit een verschil tussen jezelf werkelijk overgeven aan die behoefte en erin blijven hangen vanuit weerstand. Door het verzet minder aandacht te geven en je te richten op wat je verlangt, verschuift de energie vanzelf.

Leven vanuit werkelijk besef van zijn kleurt het dagelijks bestaan. Het maakt dat de impulsen die ontstaan vanuit bewustzijn richting geven aan je realiteit. Gemoedelijk en in lijn met wie je bent.