Onder de brug

 Onder de brug

het dromende water onder haar gore mistdeken
de weg naar huis toe
over de tanende regenboog van je geuren.
Op de brug doodt de engel haar draak
Priem je vriendschap in mij eenzaam
maak me dood
Vlakbij kleppert de klok
het eerste uur
de nacht in
de lange nacht
zwart glanzend satijn.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster