Superman (2025) Review

 De film volgt Clark Kent (Superman) tijdens zijn reis om zijn Kryptonische erfgoed te verzoenen met zijn adoptiefamilie in Smallville, Kansas.

Clark Kent is sinds hij een baby was opgevoed bij Jonathan en Martha, maar zelf stamt hij af van de planeet Krypton. Hij beschikt over superkrachten en poogt zijn achtergrond te verzoenen met zijn menselijke bestaan. In de stad Metropolis is hij een naaste collega van de journaliste Lois Lane. Als goedheid in eigen persoon, die zowel de waarheid als rechtvaardigheid hoog in het vaandel draagt, zoekt hij een weg in een wereld waarin weldadigheid als ouderwets gezien wordt.
______________________________

Recensenten zeggen dat de nieuwe Superman-film een ​​frisse, hoopvolle toon heeft, levendige beelden en sterke acteerprestaties, met name die van David Corenswet als Superman en Nicholas Hoult als Lex Luthor. De film wordt gewaardeerd om zijn mix van humor, actie en emotionele diepgang, evenals de respectvolle knipogen naar klassieke Superman-elementen. Kritiekpunten zijn echter onder meer de problemen met het tempo, de onderontwikkelde personages, de inconsistente toon en het gebrek aan Supermans traditionele onoverwinnelijkheid. Sommige recensenten vinden dat de film te veel leunt op humor en bijpersonages, wat afleidt van het hoofdverhaal. Ondanks deze kritiek zien velen de film als een veelbelovende start voor het nieuwe DC-universum.
_________________________________________

SUPERMAN REVIEW - Een flitsende start die nooit een baan om de aarde bereikt.

Het valt niet te ontkennen: de verwachtingen voor deze reboot waren hooggespannen. Een frisse start, een nieuwe toon en James Gunn aan het roer? Ik was oprecht enthousiast.
En ja, er zijn momenten waarop de film schittert... Maar tegen het einde kon ik niet anders dan me teleurgesteld voelen. En een beetje gefrustreerd.
Wat ik leuk vond:
Laten we beginnen met het goede. Deze film ziet er fantastisch uit. Het heldere kleurenpalet - helder wit, diepblauw, felrood - zorgt voor een visueel rijke ervaring. Eerlijk gezegd is het een van de beste door stripboeken geïnspireerde kleurbehandelingen in jaren.
De special effects zijn gelikt, vooral het concept van Superman die kracht put uit zonne-energie "power-ups". Creatief en leuk. De muziek was solide, de cast leverde, en de invalshoek van Lex Luthor - Superman willen neerzetten als een bedreiging voor het binnenhalen van militaire contracten - was een van de meer geaarde, geloofwaardige motivaties die ik van het personage heb gezien.
Dan beginnen de barsten te verschijnen...
Het verhaal gaat te snel. Emotionele momenten raken niet aan omdat we ze nooit opbouwen. We vallen er gewoon in.
Clarks eerste grote verlies? Al gebeurd als de film begint.
Clark en Lois? Al aan het daten - geen spanning, geen romantische verhaallijn.
Geen identiteitsconflict, geen echte innerlijke strijd. Een van de meest iconische elementen van Supermans karakter is er gewoon niet.
En hier raak ik serieus gefrustreerd: Superman zou de machtigste metamens op aarde moeten zijn. Dat is niet zomaar hype - het is canon.
Maar in deze film? Krijgt hij een pak slaag. Heel vaak.
Hij hangt constant in de touwen, wordt geslagen, bijna vermoord en redt het ternauwernood. En het ergste van alles? Hij heeft nooit echt dat moment waarop hij het tij keert, waarop hij domineert, waarop hij wint.
In plaats daarvan lost Mr. Terrific de problemen op. Hij redt mensen. Hij stuwt het plot vooruit. Superman is gewoon een soort van... aanwezig.
En ja, ik vind het geweldig om andere personages te zien schitteren, maar niet ten koste van Supermans volledige aanwezigheid.
Nog erger? Er zijn veel te veel personages die aanvoelen alsof ze hem gemakkelijk zouden kunnen uitschakelen. Het ontneemt het verhaal elke ontzag of schaal. Als iedereen Superman kan verslaan, wat maakt hem dan überhaupt Superman?
En nu we het er toch over hebben: Green Lantern en Morph? Geweldige toevoegingen, nauwelijks gebruikt. Een enorme gemiste kans.
Om het af te maken, Clark en Superman hebben dezelfde toon - allebei een beetje te maf en onvolwassen. Er is geen echt verschil tussen de persona en de held. Superman zou iconisch moeten aanvoelen, groter dan het leven... inspirerend. Hier voelt hij als gewoon een man in een cape.
Laatste gedachten:
Deze film had echt potentieel. Hij had de cast. Hij had het budget. Hij had de visuele stijl.
Maar het ontbrak aan ziel, opbouw,en - het meest frustrerende van allemaal - respect voor de kracht en aanwezigheid van Superman.
Ik liep hoopvol naar binnen. Toen ik naar buiten liep om de hond uit te laten, dacht ik: "Hoe hebben ze Superman zo klein kunnen laten voelen?"

De leukste personage was toch wel de hond die op loge was en weer van Supergirl was....