De voetstap van de blanke man
De voetstap van de blanke manToen de indianen zich nog insmeerden met rode klei, op oorlogspad gingen en de vredespijp rookten, was de Weegbree voor hen een onbekende plant.
Je kan, je wel voorstellen dat, toen ze het nieuwe plantje zagen met hun neus op de grond lagen om het te bestuderen.
De ontdekkingsreizigers hadden de plant zonder het te weten meegebracht. Daarom werd de Weegbree door de indianen ‘de voetstap van de blanke man genoemd’.
De verklaring voor deze naam zou kunnen zijn: dat de plant tevoorschijn kwam op plekken waar blanken voorbijgekomen waren en bovendien overleefde de plant vooral op die plaatsen waar blanken voorbij bleven komen.
Immers, de blanke kolonisten gingen heel anders om met het Noord- Amerikaanse landschap dan de oorspronkelijke bewoners. De indianen vormden geen platgetreden paden, maar trachtten telkens via een andere weg ergens heen te gaan om de flora de kans te geven zich te herstellen. Hun opvatting was dat je waar je voorbijkwam geen sporen in het landschap mocht achterlaten.
De blanken daarentegen, vormden wegen en paden en waar andere planten verdwenen, kwam de Grote weegbree in de plaats.
Een andere verklaring is dat sommige weegbreebladeren op voetzolen lijken. De Romeinen zouden de plant al ‘Planta’ (voetzool) hebben genoemd omdat het hun legers ‘op de voet’ volgde. De soortnaam "Plantago" is trouwens hieraan ontleend. Men gebruikte de plant ter verlichting bij vermoeide of pijnlijke voeten.
Reacties
Een reactie posten