DE SLUIER IS DUNNER

 DE SLUIER IS DUNNER..

Wanneer onze wereld op z'n kop staat, waar er ook een wond is, of dingen zwart worden en alles onbekend is, dunt de sluier.

Waar er ook een kwetsbaarheid is, een scheur in onze verdediging, in onze zekerheden en onze normaliteit, de sluier verdunt.

Wanneer er een doodgaat aan iets, ons leven zoals we ze kenden, onze oude ik, onze lichamen, een geliefde, de sluier wordt dunner.

In deze liminale, gebroken open plek lijken de wereld en haar onderlinge connecties op onverklaarbare manieren tot leven te komen. Hier is er geen scheiding tussen het alledaagse en het magische...

De overledenen veranderen in uilen, geesten kloppen aan deuren, oproepen worden gedaan door vos en coyote en kraai.

Hier staan we oog in oog met poema tijdens onze avondwandeling, waarvan we de avond ervoor hadden gedroomd.

Hier komen de visioenen en stemmen van het heilige naar ons toe. Hier leren we zelf de taal van de natuur.

Alleen is het niet de wereld die tot leven is gekomen, maar wij zelf die dat hebben gedaan.

Wij zijn degenen die wakker worden, de slaap en de sluiers uit onze ogen halen, eindelijk duidelijk zien wat er altijd is geweest.

Niet alleen zien wat voor ons ligt, maar ook wat er buiten is, onder, boven, rondom, binnen. Niet zien met de ogen van onze geest, maar met de ogen van onze ziel.

En nu, in deze verontrustende maar gevoelloze tijden, is de sluier dunner en wordt dunner.

Meer dan ooit dromen mensen van voorouders en geliefden die overgestoken zijn om te helpen, te begeleiden, te troosten.

Meer dan ooit dromen mensen grote dromen, die ons laten zien wat echt en waar is over onszelf en de wereld waarin we leven. Alle dingen die de sluier opheffen. Onze weg verlichten, en de weg van de wereld, vooruit.

En hier waar de sluier dun is, gebeuren wonderen.

Niet de wonderen waar we om vragen, geen genezingen of oplossingen, maar de wonderen die ons eraan herinneren dat we behoren tot een heelal dat veel mysterieus is, meer verweven, verbazingwekkend dan we ooit zouden kunnen begrijpen.

Wonderen die misschien niet de tegenslagen in ons leven oplossen, maar ons in plaats daarvan laten verzachten in het-niet-oplossende, laten ons zo diep, zo breed, zo creatief en magisch mogelijk leven.

Wonderen die onze omstandigheden misschien niet veranderen, maar die ons veranderen.

Dit zijn de wonderen van transformatie.

Maar er kan geen transformatie plaatsvinden, geen dood en wedergeboorte zijn mogelijk, zonder door deze tussen en tussen de plaats te gaan, zonder een tijdje te rusten in niet te weten wat er van ons zal komen of waar het allemaal naartoe gaat.

Omdat juist in de kwetsbaarheid van het niet weten is, dat de sluier dunner wordt, dat deze magie zich voor ons opent, dat het potentieel van de transformatie wacht.

Auteur ~Leyla Aylin

Kunstenaar~ Sophie Wilkins Arts