Waar ligt voor jou de grens ?

 Waar ligt voor jou de grens ?

Ik had een interessant gesprek. Er werd aan mij gevraagd of ik mijn mond wilde houden want dat wat ik zei maakte emoties in de ander los.
En of ik dan voordat ik wat zei, wilde overwegen of mijn woorden de ander niet zouden raken.

Nou ben ik niet iemand die een ander opzettelijk pijn zou willen doen,
dat zit niet in mijn aard. Mijn antwoord was dat de ander dan van mij wilde
dat ik op eieren ging lopen, eerst ging overwegen of mijn woorden emoties op zouden kunnen roepen en dan zelf de conclusie zou moeten trekken dat er eventueel emoties op zouden kunnen komen.

Degene legde de verantwoordelijkheid voor haar eigen emoties bij mij.

Ik zei dat ze zich ook af kon vragen wat er dan precies in mijn woorden zit wat haar zo raakte. Want echt, volgens mij zei ik niets raars en ging het erom dat ik niet het antwoord gaf dat zij wenste.

Op dat moment realiseerde ik me ineens dat dat het nieuwe sociale patroon is dat we aangeleerd krijgen. We beginnen allemaal te leren dat er wenselijke en onwenselijke antwoorden zijn. Onwenselijke antwoorden kun je maar beter niet uitspreken want dan kwets je de ander.

Ik zei dat ik niet bereid was om te kleuren als een kameleon, dat wanneer je mij een vraag stelt je het eerlijke antwoord krijgt.En wanneer dat de ander kwetst dan spijt me dat, het is nooit mijn intentie.

Iedereen heeft innerlijk wonden die, wanneer je ze aanraakt, pijn kunnen doen. Je kan de ander vragen om er rekening mee te houden,
door zaken niet de benoemen. Beter zou het zijn als je zou gaan kijken naar die wonden, je lessen eruit te halen zodat ze kunnen genezen.

Het principe van de ander de mond snoeren zodat je er geen last van hebt, begrijp ik wel. Het wordt nu wereldwijd toegepast. Maar ik heb mijn kameleon tijd al ver achter me gelaten, heb mijn eigen kleuren ontdekt
en ben niet langer bereid op welke wijze dan ook mijn mond te houden.

Ik scheld niet, ik heb respect voor een ieder, ik luister en probeer te begrijpen. En ik stel mijn grenzen net zoals een ander dat mag doen.
Een ander is niet verantwoordelijk voor mijn emotionele welzijn dat
ben ik zelf.

En geloof me, die uitdaging ben ik de afgelopen jaren volop aangegaan.

Lichtflits