Superman (1978)

 De film begint op de planeet Krypton. Hier wordt baby Kal-El met een ruimteschip naar de aarde verstuurd door Jor-El, zijn vader, seconden voordat de planeet explodeert. Hij geeft zijn zoon ook een groen kristal mee. Het schip doet er drie jaar over om de aarde te bereiken. Eenmaal op aarde wordt de jonge Kal-El gevonden door Jonathan & Martha Kent, een echtpaar uit het plattelandsdorpje Smallville. Ze adopteren hem als hun zoon en noemen hem Clark Kent.

In de jaren erna blijkt dat Clark over bovenmenselijke gaven beschikt. Zo is hij abnormaal sterk en kan veel sneller rennen dan een normaal mens. Hij houdt deze krachten verborgen voor anderen. Nadat Jonathan sterft aan een hartaanval vindt Clark in de schuur van zijn ouderlijk huis het groene kristal. Het kristal maakt een geluid dat alleen hij kan horen, en hij beseft dat het tijd is zijn lotsbestemming te ontdekken. Het kristal leidt Clark naar de noordpool, waar het uit het noordpoolijs een groot fort doet ontstaan. In dit fort krijgt Clark van een hologramversie van Jor-El te horen waarom hij naar de aarde is gestuurd.

12 jaar lang traint Clark in dit fort om zijn krachten optimaal te leren beheersen. Dan komt hij tevoorschijn gekleed in een rood/blauw kostuum met het symbool van zijn Kryptonfamilie op zijn borst. De nu volwassen Clark gaat naar de stad Metropolis, waar hij werk vindt als journalist bij de “Daily Planet”. Daar werkt hij samen met journaliste Lois Lane, met wie hij een romantische relatie onderhoudt. Hij begint zijn krachten te gebruiken om de mensheid te helpen maar zorgt ervoor onbekend te blijven. Zo redt hij Lois Lane van een neerstortende helikopter en verricht talloze andere heldendaden. Lois, die aan de ene kant de romantische toenadering van Clark Kent fel afwijst, is aan de andere kant wel zwaar onder de indruk van diens alter-ego, de knappe held. Ze schrijft meteen een artikel over hem waarin ze hem een passende naam geeft: Superman.

Iemand die bepaald niet blij is met Supermans komst is de miljardair Lex Luthor, in het geheim een booswicht. Hij is bezig met een groot plan om zich meester te maken van de hele Amerikaans westkust. Hij heeft een groot stuk goedkoop land gekocht in het westen van de Verenigde Staten. Nu wil hij een aardbeving veroorzaken die de hele huidige westkust in zee zal doen verdwijnen, waardoor Lex’s land automatisch de nieuwe westkust wordt en daarmee enorm in waarde zal stijgen. Om de aardbeving te maken herprogrammeert hij een raket van het Amerikaanse leger zodat deze de San Andreasbreuk zal raken.

Na enig onderzoek ontdekt Luthor Supermans enige zwakheid: kryptoniet. Hij lokt Superman naar zijn schuilplaats en schakelt hem uit met het kryptoniet. Daarna gaat hij verder met zijn plan. Luthors assistente, Eve Teschmacher, vreest echter dat haar moeder ook zal omkomen bij Luthors aardbevingsplan. Ze bevrijdt Superman van het kryptoniet zodat hij Luthor kan stoppen. Superman slaagt erin de aardbeving te stoppen, maar kan niet verhinderen dat Lois Lane om het leven komt door vallende stenen. Om haar toch te redden vliegt Superman rond de aarde met zo’n grote snelheid dat hij terugreist in de tijd. Zo kan hij de steenlawine op tijd stoppen. Aan het eind van de film levert Superman Luthor en zijn hulpje af in de gevangenis.

Bron : WikiPedia
______________________________
Recensenten zeggen dat 'Superman' (1978) geprezen wordt om Christopher Reeves iconische dubbelrol, baanbrekende special effects en de epische muziek van John Williams. De regie van Richard Donner wordt zeer geprezen. Kritiekpunten zijn echter onder meer het trage tempo in de eerste akte, de lange speelduur en de campy weergave van schurken zoals Lex Luthor. De special effects, hoewel innovatief, zijn gedateerd. Ondanks deze problemen wordt de film algemeen beschouwd als een klassieker en een belangrijke invloed op het superheldengenre.
_______________________________________________________-

Review :
De Superman-films waren mijn favorieten uit mijn jeugd, maar ik herinner ze me niet zo goed als veel anderen. Ik was nooit zo dol op superhelden, deze superman als ik zijnde vond ik erg spannend en na ruim 47 jaar weer gezien via HBO streaming.
 "Superman" is nog steeds een behoorlijk fantastische film en zou waarschijnlijk nog steeds als voorbeeld kunnen dienen voor de moderne superheldenfilm... niet dat ik er ooit een van heb gezien.
Zo nu en dan zap je wat rond of dwaal je door de schappen van de lokale videorama, en stuit je op een film die je terugvoert naar je kindertijd – en de kinderlijke verwondering die daarmee gepaard ging. Na twee decennia, en talloze (mindere) sequels en remakes, is de originele Superman terug.
Oké, misschien was dit niet de ORIGINELE, maar zeker geen andere versie van de legende heeft zo'n blijvende impact gehad als deze. En geen enkele andere versie van het verhaal was zo grondig en ambitieus als die van regisseur Richard Donner en scenarist Mario Puzo. Voeg daar de uiterst geïnspireerde (en inspirerende) muziek van John Williams aan toe, en je hebt een dosis van die goede oude filmmagie. Zelfs de openingstitels weten je adrenalinepeil te verhogen, terwijl het Superman-symbool door de ruimte over het scherm zweeft en Williams' openingsthema perfect opbouwt naar een meesterlijk crescendo. Je wilt van je bank opstaan ​​en uit het dichtstbijzijnde raam springen, hoewel ik het niet aanraad als je op een plek boven de begane grond woont.
De film begint op Supermans thuisplaneet Krypton, een oogverblindende planeet bezaaid met kristallijnen steden die, gecombineerd met Williams ongelooflijke themamuziek, een beeld van de hemel zelf lijken te schetsen. De Kryptonianen, een superras van zeer geavanceerde wezens, hebben als enige zwakte hun trots, zoals Jor-el, de vader van de baby Superman, opmerkt. Het is die trots die hen ertoe brengt Jor-els waarschuwingen te negeren dat de planeet gedoemd is door een naderende supernova. In een laatste wanhopige poging om zijn zoon, en een restant van zijn ras, te redden, stuurt hij zijn zoontje Kal-el in een ruimtesonde naar de planeet Aarde. Marlon Brando, in de rol van Jor-el, levert een van zijn beste prestaties. Zijn rol is een Hollywoodlegende, aangezien hij 4 miljoen dollar kreeg voor zijn rol van ongeveer 10 minuten. Ondanks zijn exorbitante honorarium en minimale schermtijd is zijn prestatie er niet minder om.
De sonde stort neer op een boerenveld begin jaren 50, waar hij wordt ontdekt door de Kents, met Glen Ford in de rol van Pa Kent. Hoewel hij nog minder schermtijd lijkt te hebben dan Brando, is zijn rol als het morele voorbeeld van de jonge Superman niet minder cruciaal voor het verhaal. Supermans jeugd en het grootste deel van zijn tienerjaren worden volledig overgeslagen, maar Jeff East geeft een uitstekende vertolking van de tiener Clark Kent, die pas net de ware omvang van zijn krachten begint te ontdekken.
De meeste bijrollen onderscheiden zich eveneens. Gene Hackman creëert een charmante en amusante schurk in Lex Luthor, en hoewel Margot Kidders vertolking van Lois Lane soms wat geforceerd en irritant is, schittert ze toch met een zekere charme, en het is altijd leuk om haar te zien evolueren van de stoere reporter naar het zenuwachtige schoolmeisje, telkens wanneer de Man van Staal verschijnt. Als je haar optreden nog steeds niet bevalt, bekijk dan de "Lois Lane screentests" in het speciale gedeelte van de dvd, met audities van verschillende prominente actrices uit die tijd. Na het bekijken daarvan denk ik dat je het ermee eens zult zijn dat de filmmakers de juiste castingkeuze hebben gemaakt.
Maar de persoon die we ons het meest zullen herinneren is natuurlijk Christopher Reeve als Superman, en zo zou hij herinnerd moeten worden. Het was zeker zijn beste rol, en hoewel hij de nerdy en onhandige Clark Kent overspeelde, en zijn Superman soms even pauzeert om flauwekul te verkondigen, doet hij dat met een ironische, geamuseerde ondertoon. Hij gedraagt ​​zich misschien als een braverik, maar hij lijkt zich vooral te vermaken met pronken, en verdomme, waarom zou hij dat niet doen? Hij is tenslotte Superman. Als ik kon vliegen, zou ik dat ook doen. Dit wordt bevestigd in een korte maar vermakelijke gerestaureerde scène waarin Superman, na Lois Lane en de president te hebben gered en verschillende misdaden te hebben verijdeld, terugvliegt naar zijn Fort van Eenzaamheid om het te bespreken met zijn "Vader", of beter gezegd, de persona van Jor-el die bewaard is gebleven in geheugenkristallen en samen met de baby Kal-el naar de aarde is gestuurd, zodat hij kon profiteren van Jor-els kennis en wijsheid. Hij waarschuwt zijn zoon dat, hoewel het natuurlijk is om te genieten van het pronken met zijn krachten, hij moet leren nederig te zijn en zijn ijdelheid in bedwang te houden.
Het is verrassend hoe kleine momenten van gerestaureerde beelden zoals deze de personages veel meer leven inblazen, waardoor ze een diepgang krijgen die we in hun vorige filmversie niet zagen. En hoewel de film een ​​verhaal is over de kracht van het goede, is het uiteindelijk een eerbetoon aan de kracht van de liefde. Het is de liefde die Superman kwetsbaarder maakt dan zelfs kryptoniet, de liefde die hem ertoe aanzet de vermaning van zijn Kryptonische vader om "zich nooit met de menselijke geschiedenis te bemoeien" te verraden, en de liefde die hem echt menselijk maakt.
Hoewel het bijna een uur duurt voordat Superman eindelijk zijn eerste heroïsche en wereldverbluffende verschijning maakt, is het wachten meer dan waard. De actie wordt steeds spannender en evenaart alles wat hedendaagse actiefilms, zoals "The Mummy Returns", te bieden hebben. De effecten, hoewel ouderwets naar de huidige overdreven CGI-normen, zijn nog steeds indrukwekkend en slagen erin hun uiterlijk en gratie te behouden op hun oude dag. Terwijl Lex Luthor een duivels plan lanceert met gekaapte twee kernraketten, volgt de daaropvolgende achtervolging,gevolgd door Supermans pogingen om een ​​door een aardbeving getroffen Californië te redden, zijn zelfs voor de normen van vandaag de dag adembenemend.
Net als de superheld uit de titel is de film zelf niet zonder zwakke punten. In een poging om de klassieke stripgeschiedenis te behouden, kan de film soms een beetje saai zijn en af ​​en toe vastlopen in wat ik de "golly gee-whiz"-factor noem. Toch doet hij dat op een zeer ironische manier, met voldoende volwassen verfijning en oprecht drama om te voorkomen dat de film vervalt in een kinderprogramma of een parodie op het bronmateriaal. Sterker nog, de film heeft een aantal verrassend volwassen nuances. Als je, net als ik, deze film niet meer hebt gezien sinds je een kind was, dan ben je nu veel beter in staat om de subtiliteiten van de film ten volle te waarderen. (bijvoorbeeld Lois Lane, in haar interview met Superman op het dak, vraagt: "Hoe groot ben je... eh, ik bedoel... hoe LANG ben je?" Dat heb ik als kind natuurlijk gemist, want deze keer lag ik dubbel van het lachen.
Maar ondanks een paar losse draadjes in de cape en panty blijft The Man of Steel behoorlijk intact en toepasselijk groter dan het leven zelf. Het is daarom passend dat deze film is geremasterd en opnieuw is uitgebracht in een dubbelzijdige dvd-formaat voor verzamelaars. De geluids- en beeldkwaliteit zijn uitstekend, waardoor de ouderdomsvlekken zijn verdwenen en de film weer glanst. Enkele van de vele extra's zijn de eerder genoemde gerestaureerde beelden (ongeveer 10-15 minuten), een paar extra verwijderde scènes (die, naar mijn mening, ook in de film hadden moeten worden hersteld), commentaar van regisseur Richard Donner, de screentests van Lois Lane, specials over het maken en de oorsprong van de film, en een track met alleen muziek (alleen al de prijs van de dvd waard).
Als je deze film niet meer hebt gezien sinds je een kind was, en je Wil je je weer even kind voelen? Kijk dan via HBO. Als je hem nog nooit hebt gezien, dan is met de release van deze film je laatste excuus weg. Je zult geloven dat een man kan vliegen.