Wanneer je iemand confronteert met zijn eigen gedrag

 Wanneer je iemand confronteert met zijn eigen gedrag, kan het gesprek ineens verschuiven van wat er is gebeurd naar hoe jij erop reageert. In plaats van stil te staan bij de oorspronkelijke actie, wordt jouw toon, emotie of manier van communiceren het nieuwe onderwerp.

Je zegt misschien dat iets je heeft gekwetst, maar krijgt te horen dat je overgevoelig bent. Je stelt een grens en wordt ineens egoïstisch genoemd. Je vraagt om uitleg en eindigt vervolgens met het verdedigen van jezelf omdat je het probleem überhaupt hebt aangekaart.

Als dit patroon zich vaak herhaalt, kan het ervoor zorgen dat je aan jezelf gaat twijfelen. Je denkt meer na over hoe je had moeten reageren dan over wat de ander daadwerkelijk heeft gedaan. Je probeert steeds rustiger, geduldiger en voorzichtiger te worden, terwijl het oorspronkelijke gedrag nauwelijks wordt besproken.

Je mag verantwoordelijkheid nemen voor jouw reactie zonder verantwoordelijkheid te dragen voor het gedrag van een ander. Een gezonde confrontatie geeft beide mensen ruimte om naar hun eigen aandeel te kijken. Als het gesprek telkens wordt omgedraaid tot een probleem met jou, kijk dan niet alleen naar de woorden, maar naar het patroon dat zich steeds opnieuw herhaalt.