Soms is jezelf vergeven het moeilijkst

 Soms is jezelf vergeven het moeilijkst...

We leggen onszelf onmogelijke normen op en herhalen elke fout, elke spijt, alsof we perfect horen te zijn.
Dragen de schuld als een zware mantel, denkend dat we die op de een of andere manier verdienen.
Het is makkelijk om anderen te vergeven, om genade te tonen aan degenen die ons pijn hebben gedaan, maar als het erop aankomt onszelf te vergeven, zijn we vaak onze eigen strengste critici.
We klampen ons vast aan de pijn, de teleurstelling, alsof het iets is dat we alleen moeten dragen – in de overtuiging dat het dragen van de last ons sterker maakt of misschien wel meer recht geeft op verlossing.
In werkelijkheid drukt het ons alleen maar neer en houdt het ons tegen om vooruit te komen.

Op het moment dat je eindelijk jezelf vergeeft en jezelf dezelfde vergeving schenkt als aan een vriend, gebeurt er iets diepgaands.
Je beseft dat de last die je hebt gedragen nooit alleen voor jouw schouders bedoeld was. Het was nooit de jouwe om in stilte te dragen. Wanneer je jezelf vergeeft, ontsluit je een gevoel van vrede en vrijheid waardoor je weer kunt ademen.
Je begrijpt dat genezing niet draait om vergeten, maar om het loslaten van de greep die het verleden op je heeft, het vertrouwen dat je liefde waard bent en jezelf de genade gunnen om te groeien...

— Balt