Licht en donker

 Licht en donker

In de dualiteit ervaren we o.a. licht en donker. Licht brengt waarheid en klaarheid, duidelijkheid en openheid. Het breekt illusie, machtsbolwerken en hiërarchieën.

Duisternis daarentegen, wil graag controle en macht en dit wordt bereikt door vaagheid, geheimen, illusie, misleiding en manipulatie.

Hierom roept een krachtig helder licht een krachtige reactie op van de duisternis. Dit is logisch omdat licht confronterend is en wil bevrijden. Duisternis wil verdoezelen en onder de duim houden.

Deze energieën hebben tegengestelde belangen. Dus waar de een in kracht toeneemt, zal de ander met kracht terugslaan.

Dit gebeurt op macroniveau maar ook op microniveau tussen personen onderling. Want wanneer wij -onbewust- iets belichten in iemand terwijl de ander dit nog niet kan en wil ontvangen (of wil zien en erkennen), dan zal diegene jou wegduwen, negeren of misschien wel belachelijk maken.

Wanneer het donker in iemand ‘in min of meerdere mate’ toeslaat als reactie op jouw licht, dan zou je hier last van kunnen hebben als dit resoneert op nog bestaande schaduwstukken in jouzelf.
We zouden ons bijvoorbeeld gekleineerd kunnen voelen, niet serieus genomen, of het gevoel hebben er niet te mogen zijn. Is dit wellicht nog een gevoel dat we over onszelf hebben dat er nog niet volledig heeft kunnen zijn?

Hoe meer we van onszelf hebben belicht met ons bewustzijn, hoe minder gevoelig we worden voor reacties vanuit het donker op ons licht. De tegenreactie op ons licht, vindt nog wel plaats alleen we hebben er geen last meer van. Er is geen resonantie meer. Hoogstwaarschijnlijk merken we het nauwelijks tot niet meer op.
We zijn niet gevoelig voor de afwijzing of eventuele minderwaardige behandeling door de ander, welke is ontstaan als tegenreactie op ons licht.

We zouden dus kunnen zeggen dat het donker ons alleen een negatieve ervaring kan geven als het resoneert op iets dat nog donker is in onszelf doordat we dit nog niet volledig hebben omarmd.

Wanneer we beide zijden van elke energie in de dualiteit volledig accepteren (erin afdalen, het willen Zijn) valt het als het ware samen in eenheid.

Het bestaat nog en het komt allemaal voorbij, alleen we vinden er niets meer van waardoor het vrij is.