De verfrissende regenbuien

 De verfrissende regenbuien van dit voorjaar en de manier waarop de planten en bomen daarop reageerden, bewezen dat er meer nodig is om te gedijen dan alleen karakter of wilskracht. Omstandigheden zijn ook belangrijk. Rust, veiligheid en zelfcompassie zijn essentieel.

In een periode van emotionele droogte heb je misschien je energie gespaard, wachtend en hopend op de terugkeer van liefde en nabijheid. Velen van ons brengen jaren door in zware emotionele omstandigheden die vaak nog veel heftiger zijn dan we ons tijdens de ervaring realiseren.

We kunnen net als de bomen wachten tot het klimaat verandert – omdat ze geen keus hebben. Of we kunnen zelf actie ondernemen in onze eigen omgeving en positieve verandering teweegbrengen. We kunnen wachten op momenten van rust, of we kunnen ruimte en een omgeving creëren voor die momenten. Ondersteunend gezelschap, een ochtend waarop we actief op zoek gaan naar schoonheid, zelfs het zorgvuldig kiezen van wat we lezen of kijken zodat we nieuwe energie opdoen, maakt het mogelijk om te floreren ondanks vervreemding.

Als we actief werken aan onze eigen vreugde, vrede en zingeving, voorbij wat we ooit dachten dat die gevoelens zou brengen, ziet het leven er veelbelovender uit. Nieuwsgierigheid en hoop kunnen terugkeren.

Net als mijn bomen die een paar moeilijke seizoenen hebben doorstaan, lijden ouders van vervreemde volwassen kinderen onder emotionele droogte, sparen ze hun energie en hopen ze op betere tijden. In dit mildere jaar ontvouwen mijn bomen hun weelderige, bladerrijke kruinen, strekken zich onbeschaamd uit naar de hemel en tonen hun levendige kleuren. Hoewel we de koude wind die onze vervreemde dierbaren ons toeblazen misschien niet kunnen veranderen, kunnen we onszelf wel steunen door windschermen van zelfcompassie en troost te planten die ons ondersteunen.

Nu Moederdag nadert en Vaderdag in zicht is, bereiden veel ouders van volwassen kinderen met wie ze geen contact meer hebben zich emotioneel voor. We verwachten de pijn, de herinneringen, de culturele boodschappen en de stilte die eraan komen. Maar misschien kunnen we dit jaar, in plaats van alleen maar de feestdagen te doorstaan, ook een omgeving creëren waarin we kunnen floreren. Je zou het zelfs een welzijnstuin kunnen noemen.

Bedenk eens:
Wat geeft je een gevoel van opknappen? Wat brengt je, al is het maar voor even, rust, schoonheid of verlichting? Waardoor voel je je weer helemaal opgeladen? Maak bijvoorbeeld een lijstje van:

mensen die je voeden in plaats van je uitputten.
plekken waar je je rustiger voelt
activiteiten die je geest versterken
Boeken, muziek, tuinen, wandelingen, gesprekken, gebeden of rustige routines die je helpen je levendiger te voelen.
Met de juiste ideeën op zak, ben je klaar om je welzijn te bevorderen.

Mijn bomen gedijen niet omdat ze plotseling sterker of beter af zijn dan in moeilijkere jaren. Ze reageren op verfrissing, verlichting en ondersteunende omstandigheden. Mensen hebben die dingen ook nodig.

Zoals de bomen weten, zijn er manieren om moeilijke periodes te doorstaan ​​– en is het verstandig om zonder schroom de meer verfrissende periodes te verwelkomen, zelfs als die door onszelf zijn gecreëerd.