Niet alle excuses zijn bedoeld om geaccepteerd te worden

 Niet alle excuses zijn bedoeld om geaccepteerd te worden. Soms wordt een verontschuldiging niet aangeboden uit oprechte spijt, maar als middel om de schuldgevoelens van degene die de verontschuldiging aanbiedt te verzachten.

Het is belangrijk om te herkennen wanneer een verontschuldiging performatief is – wanneer er geen sprake is van verantwoordelijkheid, verandering of echt begrip van de veroorzaakte schade. Het accepteren van zo'n verontschuldiging kan soms je eigen gevoelens en grenzen ondermijnen, vooral wanneer het gedrag dat de pijn heeft veroorzaakt onveranderd blijft.

Vergeving is krachtig, maar het mag niet ten koste gaan van zelfrespect of emotionele veiligheid.

Het stellen van grenzen is geen teken van bitterheid; het is een vorm van zelfbehoud. Het weigeren van een verontschuldiging betekent niet dat je wrok koestert – het betekent dat je je vrede verkiest boven een holle verzoening.

Sommige wonden hebben meer nodig dan woorden om te helen, sommige mensen moeten hun oprechtheid tonen door daden, niet alleen door intentie.

Het is oké om soms je excuses niet te accepteren, vooral als dat je welzijn beschermt en je genezingsproces bevordert.

— Balt 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster