Er is een soort eenzaamheid

 "Er is een soort eenzaamheid die alleen voortkomt door het houden van van iemand die niet langer van jou houdt.

Een leegte die niets kan vullen, een pijn die niets kan verdoven.
Je loopt door het leven met dit gewicht op je schouders en je doet alsof alles in orde is, terwijl elk moment een herinnering is aan wat je bent kwijtgeraakt.
Je herhaalt herinneringen alsof het een gebroken plaat is, terwijl je je afvraagt ​​waar is het fout gegaan, wat je anders had kunnen doen.
Geen enkele hoeveelheid verwondering, geen enkele wens kan het feit veranderen dat...
"Je bent weg en blijft alleen achter met het gevoel van wat ooit was".

– N.N.