Er bestaat een vorm van een kind verliezen

 Er bestaat een vorm van een kind verliezen waarbij het kind nog in leven is en niemand je een ovenschotel komt brengen. Geen begrafenis. Geen kaarten.

Niemand houdt je in de supermarkt tegen om te zeggen dat het ze spijt van je verlies. Niet omdat het ze niets kan schelen… maar omdat niemand weet hoe dit verlies genoemd moet worden.
Dus leer je te zeggen: “We hebben momenteel niet veel contact,” en verander je van onderwerp. Je wordt daar goed in.
Het heeft een naam: vervreemding.
Kijk eens rond in je straat. Tel de huizen. Je bent niet de enige. Je bent alleen degene die het hardop zegt. Voorlopig althans.
En iemand in die straat wacht tot jij de eerste stap zet.