Een emmer vol tranen

 Een emmer vol tranen

Als er iemand doodgaat
van wie je heel veel houdt,
dan lijkt je verdriet
wel een emmer vol tranen
die allemaal gehuild moeten worden.
Pas als dat gebeurd is,
is je verdriet te dragen.
Daarom :
schaam je niet voor je tranen,
houd ze niet in ,
laat ze maar komen,
het geeft je lucht, de eer wordt leger,
er komt weer meer ruimte.
Bij sommige is de emmer vlug leeg
bij anderen duurt het langer,
want iedereen schreit op zijn eigen tijd.
Maar sluit hem niet af
met een deksel van flinkheid of schaamte of
angst voor de mensen,
want dan moet je hem meetorsen
en hij wordt almaar zwaarder.
Dus gun je tranen de vrije loop,
zelfs in tranen zit troost:
zij dragen druppel voor druppel
je verdriet naar buiten.

Uit het boek : "Als vlinders spreken konden"