Je herkent het misschien niet meteen als trauma

 Je herkent het misschien niet meteen als trauma.

Want er was geen grote ramp. Geen duidelijk moment. Alleen maar een kinderlichaam dat leerde dat het hier niet altijd veilig is om jezelf te zijn.
En dat lichaam onthoudt. Altijd.
Jeugdtrauma is niet altijd wat er is gebeurd. Soms is het wat er nooit is geweest. De veiligheid die ontbrak. De stem die nooit is gehoord. De knuffel die er niet was op het moment dat je hem het meest nodig had.
Wat je in de carrousel zag zijn geen karakterfouten. Het zijn sporen. Van een kind dat slimme strategieën heeft bedacht om het vol te houden.
Die strategieën hebben je beschermd.
En nu kosten ze je meer dan ze opleveren.
Herkenning is niet hetzelfde als heling.
Maar het is wel het begin.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Open brief aan mijn oudste dochter...

Kraai

Vraag me niet hoe ik altijd lach

Gone with the Wind (1939)

Ekster