Fysieke mishandeling stopt niet bij die klap

 Fysieke mishandeling stopt niet bij die klap.

Wat nog veel zwaarder weegt,

is dat jij moest doen alsof er niets aan de hand was.

Dat je er niet over mocht praten.

Dat het een geheim werd dat jij in stilte moest dragen.

Een veel te zware last, voor veel te kleine schouders.

En misschien kreeg jij zelfs nog de schuld van wat er gebeurde…

Want:

"Je had maar beter moeten luisteren."

"Je daagde het zelf uit."

"Als jij niet zo moeilijk was, hoefde het niet."

Wat doet dat met een kind?

Je verliest het vertrouwen.

In jezelf. In volwassenen. In veiligheid.

Je zenuwstelsel leert: "Blijf stil, pas je aan, dan ben ik misschien veilig."

En zelfs als de klappen later stoppen,

blijft de angst in je lijf.

De alertheid. De schaamte.

De stille overtuiging dat jij het misschien wel verdiend had.

Maar laat me dit zeggen:

Je had niets fout gedaan.

Wat jou is aangedaan, was onrecht.

Liefde hoort nooit pijn te doen.

Als jij dit herkent… weet: je bent niet alleen.

En je hoeft dit niet langer in stilte te dragen.

Er is een weg terug naar zachtheid, verbinding en innerlijke veiligheid.

En die begint bij erkennen wat je zo lang hebt moeten verzwijgen.