Een hart zonder muren, zacht als de regen
Een hart zonder muren, zacht als de regen.
Vriendelijkheid gegeven zonder iets terug te vragen,
Warmte gedeeld in vreugde én verdriet.
Sommigen bleven een seizoen, of misschien wel langer.
Sommigen verdwenen als bladeren in de wind.
En ieder afscheid liet dezelfde vraag achter:
Was ik te veel... of juist niet genoeg?
Toen hoorde ik een waarheid, stil maar krachtig.
Als zonlicht dat door donkere wolken breekt:
Als jouw intenties oprecht en zuiver zijn,
Dan is niet ieder vertrek een verlies.
Goud verliest zijn waarde niet
Omdat iemand de glans niet ziet.
Een tuin wordt niet minder mooi
Omdat een voorbijganger doorloopt.
Wie zich afkeert van oprechtheid
Zal misschien nooit beseffen wat hij achterlaat:
Een trouw hart.
Een liefdevolle aanwezigheid.
Een zeldzaam en puur mens.
Dus huil als dat nodig is,
Maar onthoud dit:
Niet ieder einde betekent dat jij hebt verloren.
Soms zijn het juist degenen die weglopen
Die iets kostbaars achter zich laten.
Blijf trouw aan je gouden hart.
Laat afwijzing je nooit kleiner maken.
De juiste mensen zullen jouw waarde herkennen
En de liefde koesteren die jij zo vanzelfsprekend geeft.
En wanneer iemand besluit een andere weg te kiezen,
Laat diegene dan gaan, zonder spijt of bitterheid.
Want wanneer jouw hart gevuld blijft met licht,
Verlies jij hen niet...
Zij verliezen jou.
Reacties
Een reactie posten